Thuis en toch uit

De eerste wedstrijden van de veldcompetitie in 2018 waren in het Paasweekeind, op 31 maart. De thuiswedstrijden werden op vreemde bodem gespeeld omdat ons nieuwe veld nog door het KNKV gekeurd moet worden. Daarom waren we te gast bij DWS in Kootwijkerbroek.  

Die Paas-thuis-wedstrijden heeft ODIK geen windeieren gelegd want onze ODIK 1, 2 en 3 en ODIK A1 pakten de volle winst. Alleen ODIK 4 moest het hoofd buigen voor Olympus '58.

De middag begon met de wedstrijd van de A1 tegen Meeuwen A2; de nummer 1 tegen de nummer laatst van de 1e klasse C.
Dat verschil op de ranglijst was op het veld niet duidelijk te zien, want Meeuwen trok zich op aan het goede spel van ODIK en kon heel lang in het spoor van de roodwitten blijven.
Pas tegen het eind van de wedstrijd wist ODIK de ploeg uit Putten definitief van zich af te schudden en stond er een overtuigende 20 - 15 winst op het scorebord.
Kijk hier voor de wedstrijdfoto's.


Daarna was het de beurt aan ODIK 2 die in hun nieuwe BAS-shirts aantraden tegen AW-DTV 3.
Ook bij ODIK 2, dat op het veld uitkomt in de res. 1e klasse D, blijkt het verschil met de opponent uit Amsterdam op papier (13 tegen 6 punten) aanmerkelijk groter te zijn dan op het veld.
AW heeft namelijk een uiterst geslepen team van oud-eerste spelers die niet alleen over veel fysieke kracht en slimheid beschikken, maar ook over een bizar schotvermogen.
Maar de ploeg van Kasper liet zich niet gek maken en toonde weer eens aan dat ze terecht meedraaien in de top van deze zware poule.

Het meest opvallend vond ik de dominante rol die Brandien zowel aanvallend als verdedigend wist te spelen.
Maanden lang bivakkeerde ze in Melusi (Zuid Afrika), waar in de wijde omtrek geen korf te bekennen is. Zij keerde amper twee weken geleden terug naar het koude kikkerlandje, trainde 2 keer en "poef!" ze staat er alsof ze nooit is weggeweest!
Mede door haar scorend vermogen wist ODIK 2 de Amsterdammers met een verdiende 20-16 aan de zegekar te binden.
Een impressie van de wedstrijd is hier te zien.

Daarna volgde de wedstrijd van ODIK 1 tegen Woudenberg 1.
Nou ja, wedstrijd; de ontmoeting had beter schriftelijk afgedaan kunnen worden want Woudenberg was absoluut geen partij voor de formatie van Hugo.

Langs de lijn memoreerden Annebep Favier en Henk de Rooy nog de spectaculaire kampioenswedstrijd in de stromende regen op 7 mei 2005, in en tegen datzelfde Woudenberg 1. Waar Willianne Bos -toen nog Van de Harn- op de valreep na een bloedstollend gevecht de winnende maakte...

Maar de tijden (en de krachtsverhoudingen) zijn drastisch veranderd.
Op hun dooie gemakkie balden de formatie van 2018 naar een 14-5 ruststand.
Opvallend was dat een topspeler als Luuk niet goed uit de verf komt als er weinig of geen spanning op de wedstrijd staat. En buitenwedstrijden zijn sowieso niet zijn ding. Zowel zijn schoten als opgelegde kleine kansen leverden nauwelijks rendement op. Nee, voor Luuk mag er iedere week wel een kampioenswedstrijd in de zaal op het programma staan!

Als het gas er vol op was blijven staan zou het een monsterscore zijn geworden, maar de teller bleef steken op 28-11.
Jammer dat de wedstrijd op het laatst ontsierd werd door een paar (overigens totaal mislukte) show-ballen, achter de rug om en onder de benen door. Het levert niks op en het is vernederend voor de toch al aangeslagen tegenstander.
Niet meer doen, zou ik zeggen.

Foto's van het uurtje buitenspelen in Kootwijkerbroek zijn hier te zien.

U heeft onvoldoende rechten om een reactie te plaatsen