KVZ 2 - ODIK 2

Sinterklaas is aangekomen.
Het is veel te warm voor de tijd van het jaar.
Parijs is net driekwart dag geleden.
 

Het is aan het begin van de avond
Buiten is het nat, donker en stormt het.
Binnen begint het zich ook te roeren.
 
Brutaal en zonder vrees voor haar tegenstander heerst ODIK 2.
Slim, tactisch en zonder vrees wordt de veste KVZ bestormd.
Een bres wordt geslagen.
 
De aanval stokt. De geslagen bres wordt gedicht.
ODIK 2 wankelt.
De adempauze wordt dankbaar aangegrepen.
 
Aanvalsgolven overspoelen de verdediging.
Veerkracht wordt getoond. Het overzicht blijft.
De druk wordt groot. Te groot?
 
Waar is een mogelijkheid tot ontsnappen?
Wie ziet het nog zitten?
Zij wel, pupillen mijn’s van ODIK 2!
 
De stand is zojuist op 13-10 gekomen.
Het is de 28e min.
Nog iets meer dan twee minuten.
 
Een doorbraak van Jochem, 13 – 11.
Het is op de rand van de 29e min.
KVZ  houdt het overzicht en is slim?
 
Niet echt. De bal wordt verspeeld.
Maarten bedenkt zich niet.
Een schot treft doel, 13-12.
 
De 29e min. is net aangebroken.
Menig hart maakt overuren.
Spanning elektrocuteert de hal.
 
KVZ ontsnapt, 14-12 van afstand.
Het is nog steeds de 29e min.
Vertwijfeling op de bank
 
Het overzicht is echter bij ODIK 2.
De verdediging is scherp en alert.
Brutaal wordt de bal veroverd.
 
De laatste min. is al aangegeven.
De bal komt in het aanvalsvak.
Linksvoor heeft Lydia zich vrijgespeeld.
 
Het enige is wat nog kan een schot.
Met een wiskundige precisie wordt de curve genomen.
Ontelbaar paar ogen zijn geworden tot volgers.
 
De bal is rond.
De korf is rond.
Het past precies in elkaar, 14 – 13.
 
Nog minder dan een halve minuut.
KVZ de slimste?
Neen, de verdediging van ODIK 2.
 
De bal wordt onderschept.
Seconden tikken de resterende tijd weg.
Meedogenloos!
 
Zijn het er nog tien, vijf, of minder?
Wie zal het ooit te weten komen?
In elk geval niet meer dan één poging rest nog.
 
Een waanhoopschot dan maar?
Ja …?
Neen! Het is een nadrukkelijk NEEN!!!
 
Lianne ziet een gaatje, dat niemand ziet.
Ze breekt door op links.
Ze doet een poging, meer is niet mogelijk.
 
Gedeclineerd wordt er gefloten?
Gestrand?
In het zicht van de haven?
 
Lydia lacht, ze heeft het gezien.
Een stip! KVZ ontploft.
De storm buiten is verplaatst naar binnen.
 
En Lydia? Staat gereed en wacht.
Ogenschijnlijk geduldig.
Het signaal klinkt.
 
Oorverdovend is haar begeleiding.
De stap, de armen, de bal.
Daar is de korf.
 
Zo dichtbij, tegelijkertijd zo ver weg.
De bal, de rand, de korf.
Gejuich, 14 -14!
 
Buiten is het nog steeds nat, donker en stormt het.

Geschreven door Henk de Rooy

U heeft onvoldoende rechten om een reactie te plaatsen